یاس خوشبو ی عالم

آیت‌الله‌العظمی بهجت قدس‌سره:

عایشه از دفن جنازه حضرت مجتبی علیه‌السلام نزد ضریح پیغمبر صلی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم منع نمود و به مروان دستور داد جنازه آن حضرت را تیرباران کنند.

مؤمن طاق در احتجاج خود با ابوحنیفه به وی گفت: چگونه عایشه و حفصه پدران خود را نزد ضریح پیغمبر صلی‌للّه‌علیه‌وآله‌وسلم دفن نمودند، ولی اجازه ندادند امام مجتبی علیه‌السلام در آنجا دفن گردد؟ ابوحنیفه در جواب گفت: آنجا جزو مهریه عایشه بود.

مؤمن طاق گفت: پیامبر اکرم صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم مهریه همسران خود را در حال حیات داده بود. ابوحنیفه گفت: «نَحُّوهُ عَنّی، فَإِنَّهُ رافِضِی خَبیثٌ؛ این شخص را از مجلس بیرون کنید، زیرا او رافضی (شیعه) پلیدی است».[۱] 

پ.ن:

۱. مناظره یادشده، میان فضّال‌بن‌حسن‌بن‌فضّال کوفی با ابوحنیفه درباره افضلیت امیرمؤمنان علیه‌السلام بر ابوبکر و عمر مطرح شده است. و این بحث سرانجام به آنجا کشید که فضال از ابوحنیفه پرسید: چرا عایشه و حفصه از رسول خدا صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم ارث می‌برند، ولی دخترش فاطمه زهرا علیهاالسّلام از آن بزرگوار ارث نمی‌برد؟ و ابوحنیفه جمله موجود در متن را گفت. برای اطلاع از تفصیل این مناظره، ر.ک: بحارالانوار، ج۴۷، ص۴۰۰؛ احتجاج، ج۲، ص۳۸۰.

‏«ﭘﻨﺎﻩ ‏» ؛ ﻣﯿﺒﺮﻡ ‏« ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ‏» ،

ﺍﺯ ﻋـﯿﺒﯽ ﮐﻪ؛

‏« ﺍﻣﺮﻭﺯ ‏» ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ،

ﻭ

سلام اربابم….

چه خبر از کربلا…؟

چشمم که نه، ولی دلم هر روز و شب و هر لحظه آنجاست…

اصلا راستش را بگم….؟؟؟

یه زمانی کسی میرفت کربلا خیلی تو چشم بود…

ولی الان کسایی که جاموندن بیشتر تو چشمند…

یااباعبدالله(ع)….

پایم که جامانده….

دلم را میفرستم به زیارتت ارباب….

انگار که قسمت نیست….

چشمانم کربلایی شوند….

امسال هم دلم راهی کربلا میشود……..

✳ چند نکته از هزاران(استاد الهی):

✨ بايد خودت را در معرض حسين علیه السلام قرار بدهي.

حضرت فرمود: در اين کارکوتاهي نکنيد! 

در طول روز حداقل يک‌بار بگو: «صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ يا أَبا عَبْدِاللَّهِ».

✨ همان‌گونه که به آينه نگاه مي‌کني تا ظاهرت آراسته باشد، درون شما هم وقتي به هم مي‌ريزد، بايد «حسين» بگويي، تا وجودت درست بشود.

ما متوجه نمي‌شويم که چگونه با گفتن اين‌کلمه‌ چطور وجودمان درست مي‌شود.

✨ پيغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: بگوييد: «حسين». 

زيرا اگر خدا کسي را دوست داشته باشد و بخواهد وجود او را اصلاح کند، حبّ حسين علیه السلام را در قلبش قرار مي‌دهد،  «مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَيْرَ قَذَفَ فِي قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَيْنِ».

✨ اين حبّ حسين بايد مدام تقويت بشود. روزي دو دقيقه براي خودت روضه‌ي امام‌حسين بخوان. در طول سال از اين محرم تا محرم سال ديگر، اين کار را امتحان کن و نتيجه‌ي آن را ببين!

✨ حضرت براي اين فرمايش خود تحليل آورد و فرمود: ملائکه هيجان ندارند و تغيير در آنها راه ندارد، زيرا آنها عقل محض‌اند، ولي وقتي به جريان امام‌حسين علیه السلام مي‌رسند، بي‌تاب مي‌شوند و فقط اين جريان است که مي‌تواند  ملائکه را اين‌طور به هم بريزد. 

✨ در روايت وارد شده است که وقتي عده‌اي از ملائکه از زمين به آسمان برمي‌گردند، ملائکه‌ي ديگر از آن‌ها مي‌پرسند: شما چه‌قدر خوش عطر و بو  و نوراني شده‌ايد!

ملائکه‌اي که خود نور مطلق‌اند، چه چيزي در وجود اين دسته از ملائکه ديده‌اند که اين سؤال را از آنها پرسيده‌اند؟!

آنها هم در جواب مي‌گويند: ما از جلسه‌ي امام‌حسين علیه السلام مي‌آييم.

آن‌ها را قسم مي‌دهند که: اگر مي‌شود ما را هم به آنجا ببريد.

مي‌گويند: اگر جلسه باقي مانده بود که ما به آسمان نمي‌آمديم، جلسه تمام شد و ما آمديم».

✨ در روايت مي‌فرمايد: بعد از اين‌که همه از جلسه مي‌روند، ملائکه مي‌آيند و خود را به اين جلسه مي‌رسانند.

اين مطالبي که بنده براي شما خواندم، عين روايت است، بنده چيزي از خودم نمي‌گويم.

ﺁﺧﻮﻧﺪ ملاﻣﺤﻤّﺪ ﻛﺎﻇﻢ ﻫﺰﺍﺭ ﺟﺮﻳﺒﻰ (ﺭﺿﻮﺍﻥ ﺍﻟﻠّﻪ ﻋﻠﻴﻪ ) ﻓﺮﻣﻮﺩ:

 ﺷﻨﻴﺪﻡ ﺍﺯ ﺁﻗﺎ ﻣﻴﺮﺯﺍ ﻣﺤﻤّﺪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺟﻠﻴﻞ ﺍﻟﻘﺪﺭﻯ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺳﻴﺪﺑﺤﺮﺍﻟﻌﻠﻮﻡ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: 

ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﻳﻞ ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺯﻣﻴﻦ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺭﻓﻴﻘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺻﺎﻟﺢ ﻭ ﻣﺘﻘﻰ ﻣﺠﺎﻭﺭ ﻧﺠﻒ ﺍﺷﺮﻑ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﺧﺎﺗﻮﻥ ﺁﺑﺎﺩ، ﺍﺳﻤﺶ ﺣﺎﺝ ﺣﺴﻨﻌﻠﻰ ﺑﻮﺩ ﻣﻜﺮﺭ ﻣﺮﺍ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻣﻰ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﺠﻒ ﺭﻭﻳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﻗﺴﺎﻭﺕ ﻣﻰ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺩﺭ ﻧﺠﻒ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ،

 ﺗﺎ ﺷﺒﻰ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻕ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ (ﻉ ) ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻓﻴﻘﻤﺎﻥ ﺣﺎﺝ ﺣﺴﻨﻌﻠﻰ ﻫﻢ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺍﻧﻜﺎﺭ ﻣﻰ ﻛﺮﺩ. 

ﻧﺎ ﮔﺎﻩ ﺩﻳﺪﻡ ﺁﻗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ (ﻋﺠﻞ ﺍﻟﻠّﻪ ﻓﺮﺟﻪ ﺍﻟﺸﺮﻳﻒ ) ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻕ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺣﺎﺝ ﺣﺴﻦ ﻋﻠﻰ ﺧﺪﻣﺖ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩ:

 ﺷﻤﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺷﻤﺎ، ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺮﺍ ﻣﻰ ﺁﻳﻨﺪ.

 ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻢ ﭘﺲ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺒﺎﺭﻙ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩ ﺑﺴﻮﻯ ﺿﺮﻳﺢ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ: 

ﺑِﺤَﻖﱢﱢ ﺍَمیرالمومنین ﻟﺎﻳُﻘَﻮﱢﱢﺩُﻭﻥَ ﺍَﺣَﺪﺍ ﻣِﻦْ ﻛَﺮْﺑَﻠﺎ ﺍِﻟﻰ ﺟَﻬَﻨﱠﱠﻢ

 ﻳﻌﻨﻰ: ﺑﻪ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻗﺴﻢ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﺒﺮﻧﺪ.

 ﺳﭙﺲ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺑﻪ ﺷﺮﻁ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﻦ ﮔﻤﺎﻥ ﻛﺮﺩﻡ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺯ ﺑﻴﺘﻮﺗﻪ ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﻦ ﻋﺮﺽ ﻛﺮﺩﻡ: ﻣﺎ ﺷﺒﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺑﻴﻢ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ، 

ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺯﻣﻴﻦ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻛﺮﺩﻡ. 

کرامات الحسینیه ج۱‌‌

————-