یاس خوشبو ی عالم

در حديث مى ‏خوانيم: براى هركارى «بسم اللّه» بگوييد، حتى سر سفره اگر نوع غذا را تغيير داديد «بسم اللّه» را تجديد كنيد.( بحار، ج‏63، ص‏421.) 

اگر شما به يك كارخانه توجه كنيد، به تمام كالاها و توليدات خود، آرم و نشانه خود را مى ‏زند. مثلاً يك كارخانه چينى سازى، به همه ظرف‏هاى كوچك و بزرگ، حتّى كارتون و كاميونى كه مربوط به حمل و نقل است، نام و آرم خود را مى‏ زند. 

پرچم هر كشورى، هم روى ميز مديران آن كشور است، هم بالاى ساختمان ادارات و هم روى كشتى هايى كه از آن كشور به اطراف دنيا مى‏ روند. 

انسان خداپرست نيز تمام كارهايش، نام و آرام خدايى دارد؛ چه كوچك وچه بزرگ. 

حضرت ابراهيم‏ عليه السلام مى‏ گويد: نمازم، عباداتم، زنده بودنم و مرگم براى پروردگار جهانيان است. «انّ صلاتى و نُسكى و مَحياىَ و مَماتى لِلّه رَبّ العالَمين»(سوره انعام، آيه 162.) 

قرآن به پيامبرصلى الله عليه وآله مى‏ فرمايد: هم در آغاز كار، ياد پروردگارت باش: «اِقرأ بِاسمِ ربِّك»(سوره علق، آيه 1.) و هم پس از فراغت، كارى ديگر شروع كن كه در راه رضاى پروردگارت باشد، «فاذا فَرَغتَ فَانصَب و الى ربِّكَ فَارغَب»(سوره انشراح، آيه 7 - 8 .)

شخصى محضر امام زين العابدين رسيد و از وضع زندگيش شكايت نمود.

امام فرمود: بيچاره فرزند آدم هر روز گرفتار سه مصيبت است كه از هيچكدام از آنها پند و عبرت نمى گيرد. اگر عبرت بگيرد دنيا و مشكلات آن برايش آسان مى شود.

1⃣مصيبت اول اينكه، هر روز از عمرش كاسته مى شود. اگر زيان در اموال وى پيش بيايد غمگين مى گردد، با اينكه سرمايه ممكن است بار ديگر باز گردد ولى عمر قابل برگشت نيست .

2⃣دوم : هر روز، روزى خود را مى خورد، اگر حلال باشد بايد حساب آن را پس ‍ بدهد و اگر حرام باشد بايد بر آن كيفر ببيند.

3⃣سپس فرمود: سومى مهمتر از اين است ،گفته شد، آن چيست ؟

امام فرمود: هر روز را كه به پايان مى رساند يك قدم به آخرت نزديك شده اما نمى داند به سوى بهشت مى رود يا به طرف جهنم .

آیت‌الله ضیاءآبادی اظهار کرد: کره زمین در فصل بهار به خورشید نزدیک‌تر می‌شود، غرق در گل، ‌گلزار و چمنزار می‌شود، زنده می‌شود. ما مردم یک عمر است می‌گوییم «قربه إلی الله»، نماز می‌خوانیم، روزه می‌گیریم و به حج می‌رویم اما چیزی نمی‌شود. چرا جان ما گلزار نمی‌شود. یعنی چه «قربه إلی الله» مگر خدا مکان معینی دارد که می‌خواهیم به او نزدیک شویم. «قربه إلی الله» یعنی جوهر انسان و جز جوهر روح انسان به خدا نزدیک می‌شود. قرب مکانی نیست، جان من باید به خدا نردیک شود «صبغه الله» را به خود بگیرد. بعد از چهل، شصت، هفتاد سال باید صفات خدا در انسان شکل بگیرد، صفات خدا رحمت، رأفت، عدالت، صداقت و امانت غفاریت است. اگر انسانی چنان کوشش و جهد کند که انسان امین، عادل، باصفا، باوفا، خیرخواه، مهربان، رازنگه‌دار، پرده‌پوش بشود و خیرات به مردم برساند، اگر این شد و صفات الهی در او پیدا شد، متقرب الی الله می‌شود. اینقدر نماز خواندیم اما هر روز پژمرده‌ایم. چون این تقرب‌ها تقرب معنوی نیست. می‌خواهم جان من در صفت و اخلاق به خدا نزدیک شود.

این مفسر قرآن با انتقاد از ظاهرگرایی، گفت: پیرهن سیاه در محرم پوشیدن، پرچم به دست گرفتن، بر سر و سینه زدن، شب جمعه دعای کمیل خواندن، صبح جمعه دعای ندبه خواندن، زیارت رفتن و … فایده ندارد. جان ما داروی تهذیب نفس و اخلاق می‌خواهد. چون نیت‌ها پاک نیست همه‌مان را ناراحتی گرفته است. بیماری‌های فراوان داریم چون فکرها آلوده است. چاره‌ای نداریم جز اینکه باید بکوشیم که به برنامه دینی‌مان عمل کنیم. دین ما حلال و حرام دارد، واجب و مستحب دارد. آن وقت می‌گوییم می‌خواهیم امام زمان(عج) را ببینیم. دیدن لازم نیست باید اطاعتش کرد. آیا دیدن کافی است؟ امیرالمؤمنین(ع)را دیدند و کشتند. دیدن ملاک نیست، اطاعت ملاک است، «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ»، «قُلْ إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِی» اگر راست می‌گویید خدا را دوست دارید، پیغمبر(ص) و امام زمان(عج) را دوست دارید، بندگی کنید گناه نکنید.

آیت‌الله ضیاءآبادی اظهار کرد: همه واجبات که نماز و روزه نیست، حرام‌کاری و حرام‌خواری فراوان است. اطاعت لازم است. تا اطاعت در کار نباشد به شما اجر نمی‌دهند. این افرادی که اینطور هستند نمی‌توانند کاری انجام بدهند و جهنمی خواهند بود.

-آقا این سرویس چنده؟چقدر قشنگه!

-قیمتی نداره خانم….ارزونه!

- چه جالب ، من فکر کردم جواهره…

-نه خانم…جواهر رو که تو کوچه خیابون نمی فروشن…باید بری جواهر فروشی از هفت تا گاو صندوق و هفت تا بقچه درش بیارن براتون!

راست میگفت ….

✨ هر چیزی که قیمتی تر باشه ، دسترسی بهش هم سخت تره ✨

سوگند به ‘روز’ 

وقتی نور میگیرد 

و به ‘شب’ 

وقتی آرام میگیرد 

که من نه تو را رها کرد ه‌ام و نه با تو دشمنی کرده‌ام

( ضحی 1تا 3)

افسوس 

که هرکس را فرستادم تا به تو بگویم دوستت دارم و راهی پیش پایت بگذارم او را به مسخره گرفتی.

(یس 30) 

و از تمام پیامهایم روی برگرداندی

(انعام 4) 

و با خشم رفتی و 

فکر کردی 

هرگزبرتوقدرتی نداشته ام

(انبیا 87) 

و مرا به مبارزه طلبیدی و چنان گمان بردی خودت بر همه چیز قدرت داری.

(یونس 24) 

و این در حالی بود که حتی مگسی را نمی توانستی و نمی توانی بیافرینی و اگر مگسی از تو چیزی بگیرد نمی توانی از او پس بگیری

(حج 73) 

پس چون مشکلات 

از بالا و پایین آمدند و چشمهایت از وحشت فرورفتند و تمام وجودت لرزید……

گفتم کمکهایم درراه است و چشم دوختم ببینم که باورم میکنی 

اما به من شک داشتی .

( احزاب 10)

تا زمین با آن وسعت بر تو تنگ آمد

 پس حتی از خودت هم به تنگ آمدی 

و یقین کردی که هیچ پناهی جز من نداری، 

پس من بسوی تو بازگشتم تا تو نیز بسوی من بازگردی که من مهربانترینم 

در بازگشتن.

(توبه 118)