یاس خوشبو ی عالم

بورس گرفت ، رفت آمریکا .

بعد از مدت کمی شروع کرد به کارهای سیاسی مذهبی .

خبر کارهایش به ایران می رسید .

از ساواک پدر را خواستند و بهش گفتند :

” ما ترمی چهار صد دلار به پسرت پول نمی دهیم که برود علیه ما مبارزه کند . “

پدر گفت :

” مصطفی عاقل و رشیده ، من نمیتوانم در زندگیش دخالت کنم . “

بورسیه اش را قطع کردند ، فکر میکردند نمی تواند درس بخواند ، بر می گردد ، اما مصطفی با کارهای پژوهشی که در دانشگاه انجام می داد خرجیش را تامین کرد شهید دکتر مصطفی چمران

سرتیپ پانزده سال بود که طعم غذا را نچشیده بود ، به مهمانی نرفته بود ، حتی نمیتوانست دردش را درست بیان کند ، تنها تفریحش این بود که با همسرش سوار آمبولانس شود و برای ویزیت و معالجه به بیمارستان برود … در نهایت پس از تحمل درد و رنج بی حساب در اسفند ماه سال نود ، بال شهادت خود را گشود و به لقا الله شتافت .. جانباز شهید ابراهیم مهران راد

شیرصحرا ” لقب که بود؟

فرمانده ای که صدام شخصا برای سرش جایزه تعیین کرد .

وی فقط با هشت نفر کلاه سبز در دشت عباس کاری کرد که رادیو عراق اعلام کردکه یک لشکر از نیروهای ایرانی در دشت عباس مستقرشده است.

درسال 1335 وارد ارتش شد سریعا به نیروهای ویژه پیوست .

فارغ التحصیل اولین دوره رنجری درایران بود .

دوره سخت چتربازی و تکاوری را در کشور اسکاتلند گذراند.

دراسکاتلند در مسابقه نظامی بین تکاوران ارتشهای جهان اول شد وقدرت خود وایران رابه رخ کشورهای صاحب نام کشاند .

وی اولین کسی بود که در دفاع مقدس نیروهای عراقی را به اسارت گرفت ، او طی نامه ای به صدام حسین او رابه نبرد در دشت عباس فراخواند صدام یک لشکر به فرماندهی ژنرال عبدالحمید معروف به دشت عباس فرستاد عبدالحمید کسی بود که در اسکاتلند از این ایرانی شکست خورده و هفتم شده بود.پس ازنبردی نابرابر و طولانی عراقیها شکست خورده و او شخصا ژنرال عبدالحمید را به اسارت میگیرد.

درسال 62به فرماندهی قرارگاه حمزه وسپس فرماندهی لشکر 23 نیروهای ویژه منسوب میشود. بخاطر رشادتش درجنگ به او لقب “شیرصحرا ” دادند.

وی در عملیات قادر درمنطقه سرسول براثر اصابت ترکش توپ به شهادت رسید . زمان شهادت رادیو عراق باشادی مارش پیروزی پخش کرد.

اینهاگوشه کوچکی از رشادت بزرگ مردی بودکه اکثریت ایرانیان او را نمی شناسند. او سرلشکر شهید “حسن آبشناسان ” بود فرمانده شجاع نیروهای ویژه ایران ..

از شـــــهيد بابايى پرسيدند :

” عــــباس جـــــان چه خبر ؟

چه كــار ميـــكنى ؟ “

گــــفت :

” به نگهبانى دل مشغوليم .. كه غير از خـــــــدا كسي وارد نشود .. ! “