پاسخ علامه طباطبایی( ره )درباره خشوع در نماز به شاگردش
يكى از شاگردان علامه طباطبايى(ره) از نداشتن خشوع در نماز و عدم حضور قلب رنج مىبرد به خدمت علامه(ره) رسيد و راهكاري خواست. ايشان نخست از پاسخ خودداري كردند، پس از چندبار اصرار به شاگرد خود رو كردند و فرمودند: «شما نميتواني!» شاگرد گفت: آقا شما بفرماييد حداقل اگر كسي پرسيد به او بگويم.
علامه(ره) فرمودند: «فكر در نماز دنباله افكار شبانهروز است. كسي كه صبح تا ظهر به ياد خدا نبوده نميتواند هنگام نماز ياد خدا را استمرار دهد.
بنابراين توصيه ميشود محيط زندگى و کار و فعاليت و همچنين فضاي ذهني خود را سالم کرده و با نيت خالص و پاک همه امور آنرا با ياد و نام خداوند پيگيري نمود و همچنين آنرا از حالت يكنواختى و خستهكننده بيرون آوره و با يك برنامهريزى مناسب به كارهاى شخصى، درسى، کاري و روابط خوب با ديگران بپردازيد، و به همه كارهاى روزانه خود رنگ خدايى بدهيد و پيش خود بگوييد: «خدايا من در طول روز در كلاس و هنگام فعاليت آن چه تو دوستداري انجام مىدهم و تو هم قلب مرا از محبت خود پر گردان و نگراني از آينده را از دل من بر طرف بگردان. چنين رازگويي و نيازخواهي صادقانه با خدا دريچهاي از نور و عرفان به سوي انسان ميگشايد. و تداوم اين عهد و پيمان، مشكلات را يكي پس از ديگري برطرف ميسازد.