یاس خوشبو ی عالم

ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻣﺒﺎﺭﻙ , ﭼﻨﺪ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ :

1. ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﻔﺎﺭﻩ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ .

2. ﻏﺴﻞ ﺍﺳﺖ .

3. ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ (ﻉ ) ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺮ ﻛﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﺳﻌﻰ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻘﺒﺮ ﻣﻄﻬﺮ ﺁﻧﺤﻀﺮﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺠﻨﺎﺏ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺳﻪ ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻣﺨﺼﻮﺻﻪ ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻣﻌﺮﻭﻓﻪ (ﺍﻣﻴﻦ ﺍﻟﻠﻪ ) ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺯﻳﺎﺭﺍﺕ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻄﻠﻘﻪ ﺍﺳﺖ .

4. ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺗﻌﻮﻳﺬﻯ ﺭﺍ ﻛﻪ (ﺳﻴﺪ) ﺩﺭ (ﺍﻗﺒﺎﻝ ) ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

5. ﺩﻭ ﺭﻛﻌﺖ ﻧﻤﺎﺯ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﺴﺠﺪﻩ ﺭﻭﺩ ﻭ ﺻﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﻜﺮ ﺧﺪﺍ ﻛﻨﺪ, ﭘﺲ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ:

(( ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺍﻧﻰ ﺍﺳﺌﻠﻚ ﺑﺎﻥ ﻟﻚ ﺍﻟﺤﻤﺪ ﺍﻟﺦ .

)) ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺭﻛﻌﺖ ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﺰﻭﺍﻝ ﺑﻜﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻛﻌﺖ ﺍﻭﻝ (ﻗﺪﺭ) ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﻡ (ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ .

6. ﺩﻭ ﺭﻛﻌﺖ ﻧﻤﺎﺯ ﻛﻨﺪ, ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺯﻭﺍﻝ ﺑﻪ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ . ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﻛﻌﺖ (ﺣﻤﺪ) ﻳﻚ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻭ (ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﻭ (ﺍﻧﺎ ﺍﻧﺰﻟﻨﺎﻩ ) ﻭ (ﺁﻳﺔ ﺍﻟﻜﺮﺳﻰ )(44) ﺭﺍ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﻩ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺞ ﻭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﻋﻤﺮﻩ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﻗﻀﺎﺀ ﺣﻮﺍﺋﺞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﺍﻳﻨﺪﻋﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ:

ﺭﺑﻨﺎ ﺍﻧﻨﺎ ﺳﻤﻌﻨﺎ ﻣﻨﺎﺩﻳﺎ ﺍﻟﺦ .

7. ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺩﻋﺎﻯ (ﻧﺪﺑﻪ ) ﺭﺍ.

8. ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺩﻋﺎﻯ

(( ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺍﻧﻰ ﺍﺳﺌﻠﻚ ﺑﺤﻖ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﺒﻴﻚ ﻭ ﻋﻠﻰ ﻭﻟﻴﻚ ﺍﻟﺦ .

)) ﻛﻪ (ﺷﻴﺦ ﻣﻔﻴﺪ) ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ ﻣﺒﺴﻮﻃﻪ ﺭﺍ ﻛﻪ (ﺳﻴﺪ) ﺩﺭ (ﺍﻗﺒﺎﻝ ) ﻧﻘﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

9. ﺁﻧﻜﻪ ﭼﻮﻥ ﻣﺆ ﻣﻨﻰ ﺭﺍ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻛﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺗﻬﻨﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﻳﺪ:

(( ﺍﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺟﻌﻠﻨﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﺘﻤﺴﻜﻴﻦ ﺑﻮﻻﻳﻪ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻭ ﺍﻻﺋﻤﻪ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ .

))

ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ:

(( ﺍﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﺍﻛﺮﻣﻨﺎ ﺑﻬﺬﺍ ﺍﻟﻴﻮﻡ ﻭ ﺟﻌﻠﻨﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻮﻓﻴﻦ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺍﻟﺬﻯ ﻋﻬﺪﻩ ﺍﻟﻴﻨﺎ ﻭ ﻣﻴﺜﺎﻗﻪ ﺍﻟﺬﻯ ﻭ ﺍﺛﻘﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻭﻻﻳﻪ ﻭ ﻻﺓ ﺍﻣﺮﻩ ﻭ ﺍﻟﻘﻮﺍﻡ ﺑﻘﺴﻄﻪ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺠﻌﻠﻨﺎ ﻣﻦ ﺍﻟﺠﺎﺣﺪﻳﻦ ﻭ ﺍﻟﻤﻜﺬﺑﻴﻦ ﺑﻴﻮﻡ ﺍﻟﺪﻳﻦ .

))

ﺑﺪﺍﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﺷﺮﻳﻒ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ ﺟﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﻜﻮ ﻭ ﺯﻳﻨﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺷﺎﺩﻯ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺷﺎﺩ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺍﻣﻴﺮ ﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭ ﻋﻔﻮ ﺍﺯ ﺗﻘﺼﻴﺮﺍﺕ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺮ ﻋﻴﺎﻝ ﻭ ﺍﻃﻌﺎﻡ ﻣﺆ ﻣﻨﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﻄﺎﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﺑﺎ ﻣﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺰﻳﺎﺭﺕ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﺗﺒﺴﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﺷﻜﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺑﺠﻬﺖ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﻭﻻﻳﺖ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻭ ﺍﻛﺜﺎﺭ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﻃﺎﻋﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻳﻚ ﻓﻀﻴﻠﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﻜﺪﺭﻫﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﻛﺴﻰ ﺑﺒﺮﺍﺩﺭ ﻣﺆ ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ, ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﺭﻫﻢ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻃﻌﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻤﺆ ﻣﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻣﺜﻞ ﻃﻌﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺠﻤﻴﻊ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺻﺪﻳﻘﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﺷﺪﻥ ﻏﻤﻬﺎﻯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺳﻰ (ﻉ ) ﺑﺮ ﺳﺎﺣﺮﺍﻥ ﻏﻠﺒﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ (ﻉ ) ﺳﺮﺩ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺳﻰ (ﻉ ), ﻳﻮﺷﻊ ﺑﻦ - ﻧﻮﻥ ﺭﺍ ﻭﺻﻰ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻴﺴﻰ (ﻉ ), ﺷﻤﻌﻮﻥ ﺍﻟﺼﻔﺎ ﺭﺍ ﻭﺻﻰ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ (ﻉ ) ﺭﻋﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺘﺨﻼﻑ (ﺁﺻﻒ ﺑﻦ ﺑﺮﺧﻴﺎ) ﺍﺷﻬﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ(ﻉ ) ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﺍﻓﻜﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺑﻴﻌﺖ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺑﺮ ﺧﻼﻓﺖ , ﺑﻌﺪ ﺍﺯ (ﻋﺜﻤﺎﻥ ) ﭼﻪ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺳﻨﻪ 35, ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺑﺨﺎﻧﻪ (ﻋﺜﻤﺎﻥ ) ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﻧﺶ ﺑﺮﻳﺨﺘﻨﺪ ﻭ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺍﻭ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ, ﻏﻴﺮ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﻛﺴﻰ ﺟﺮﺋﺖ ﺩﻓﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺟﺴﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﺨﺘﻪ ﭘﺎﺭﻩ ﺍﻯ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ, ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﭘﺎﻳﺶ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺑﺘﺨﺘﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﺩ. ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻘﺒﺮﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﻧﺪ, ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺳﻨﮓ ﻫﻤﻰ ﺍﻓﻜﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻛﺴﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻧﺒﺮﺩ. ﻻﺟﺮﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ (ﺣﺶ ﻛﻮﻛﺐ ) ﻛﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺟﻬﻮﺩﺍﻥ ﺑﻮﺩ, ﺩﻓﻦ ﻛﺮﺩﻧﺪ. ﭼﻮﻥ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍ ﮔﺸﺖ , ﺣﻜﻢ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻘﻴﻊ ﺍﺯ ﺁﻧﺴﻮﻯ ﻛﻪ (ﻋﺜﻤﺎﻥ ) ﺩﻓﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﺨﺎﻙ ﺳﭙﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺪﻓﻦ ﺍﻭ ﺑﮕﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﺑﻘﻴﻊ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﻳﺎﻓﺖ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﺳﻨﻪ 672, ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺍﻟﻤﺤﻘﻘﻴﻦ ﻭ ﺑﺮﻫﺎﻥ ﺍﻟﻤﻮﺣﺪﻳﻦ ﺣﺠﻪ ﺍﻟﻔﺮﻗﻪ ﺍﻟﻨﺎﺟﻴﻪ ﺍﻟﺨﻮﺍﺟﻪ ﻧﺼﻴﺮ ﺍﻟﻤﻠﺔ ﻭ ﺍﻟﺤﻖ ﻭ ﺍﻟﺪﻳﻦ (ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﻟﻄﻮﺳﻰ ) ﺍﺻﻠﺶ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﻙ (ﺟﻬﺮﻭﺩ) ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻌﻰ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ (ﻭﺷﺎﺭﻩ ) ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﺕ (ﻗﻢ ) ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﻣﻮﻟﺪ ﺷﺮﻳﻔﺶ ﺩﺭ (ﻃﻮﺱ ) ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﻟﻬﺬﺍ ﺑﻪ (ﻣﺤﻘﻖ ﻃﻮﺳﻰ ) ﻣﻌﺮﻭﻑ ﮔﺸﺘﻪ . ﻣﺪﻓﻨﺶ ﺩﺭ ﺑﻘﻌﻪ ﻛﺎﻇﻤﻴﻪ (ﻉ ) ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺳﺮ, ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻮﺿﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ (ﻧﺎﺻﺮ ﻋﺒﺎﺳﻰ ) ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺍﻭ ﻧﺸﺪ ﺑﻠﻜﻪ ﺩﺭ (ﺭﺻﺎﻓﻪ ) ﺩﻓﻦ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻏﺮﺍﺋﺐ ﺍﺗﻔﺎﻕ , ﺭﻭﺯ ﺗﻬﻴﻪ ﻭ ﺣﻔﺮ ﺁﻥ ﻗﺒﺮ ﺑﺎ ﺭﻭﺯ ﻭﻻﺩﺕ (ﻣﺤﻘﻖ ﻃﻮﺳﻰ ) ﻳﻜﻰ ﺑﻮﺩﻩ .

ﮔﻮﻳﻨﺪ: ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻭﻓﺎﺕ ﺑﺂﻧﺠﻨﺎﺏ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺠﻒ ﺣﻤﻞ ﻛﻨﻴﻢ . ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻣﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻰ ﻛﺸﻢ ﺍﺯ (ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻮﺳﻰ )(ﻉ ) ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺻﻴﺖ ﻛﻨﻢ .

(ﻓﺎﺿﻞ ﺍﺷﻜﻮﺭﻯ ) ﺩﺭ (ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻘﻠﻮﺏ ) ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﺠﻨﺎﺏ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺭﺍ ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ ﻧﻘﻞ ﻧﻴﺴﺖ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ, ﻣﻘﺘﺪﺍﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﺷﻴﺦ ﺍﺟﻞ ﺍﻋﻠﻢ (ﻋﻠﻰ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻌﺎﻟﻰ ﻛﺮﻛﻰ ) ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ (ﻣﺤﻘﻖ ﺛﺎﻧﻰ ) ﺻﺎﺣﺐ ﺟﺎﻣﻊ ﺍﻟﻤﻘﺎﺻﺪ ﻭ ﻧﻔﺤﺎﺕ ﺍﻟﻼﻫﻮﺕ , ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺟﻼﻟﺖ ﺷﺎﺀﻧﺶ ﺯﻳﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻧﺴﺘﻜﻪ ﺫﻛﺮ ﺷﻮﺩ. ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﻓﺎﺗﺶ : ﻣﻘﺘﺪﺍﻯ ﺷﻴﻌﺔ 940 -.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ,, ﺳﻨﻪ 1144, ﻭﻓﺎﺕ ﻛﺮﺩ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺑﺎﻧﻰ ﺍﻟﻤﻮﻟﻰ (ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻔﺘﺎﺡ ﺗﻨﻜﺎﺑﻨﻰ ﻣﺎﺯﻧﺪﺭﺍﻧﻰ ) ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﺴﺮﺍﺏ ﺗﻠﻤﻴﺬ ﺻﺎﺣﺐ ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﺤﻘﻖ ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﻦ ﺗﺎﺀﻟﻴﻔﺎﺗﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﺻﺎﺣﺐ (ﺭﻭﺿﺎﺕ ) ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻰ ﺟﻨﻰ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺍﺋﻤﻪ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻧﻘﻞ ﻛﺮﺩﻩ , ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻘﻠﺶ ﻧﻴﺴﺖ .

بقیع حالا سومین گوهر بی بدیل خود را در آغوش می گیرد.

گوهری که نور سینه اش راه بین زمین و آسمان را کوتاه تر کرده است.

شهادت حضرت باقرالعلوم علیه السلام تسلیت باد . . .

شب بيست و پنجم شب دَحْوُالاْرْض است (يعني پهن شدن زمين از زير خانه كعبه بر روي آب) و از ليالي شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل مي شود و قيام به عبادت در آن اجر بسيار دارد و از حَسَن بن علي وَشّا روايتست كه گفت من كودك بودم كه با پدرم در خدمت امام رضا(عليه السلام) شام خورديم در شب بيست و پنجم ماه ذي القعده پس فرمود كه امشب حضرت ابراهيم(عليه السلام) و حضرت عيسي(عليه السلام) متولّد شده اند و زمين از زير كعبه پهن شده است پس هر كه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد و به روايت ديگر است كه فرمود در اين روز حضرت قائم (عليه السلام) قيام خواهد نمود روز بيست و پنجم روز دحوالأرض است و يكي از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است و در روايتي روزه اش مثل روزه هفتاد سال است و در روايت ديگر كفّاره هفتاد سالست و هر كه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبات بسر آورد از براي او عبادت صد سال نوشته شود و از براي روزه دار اين روز هر چه در ميان آسمان و زمين است استغفار كند و اين روزي است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براي عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسياريست و از براي اين روز به غير از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دُو عمل وارد است. اوّل : نمازي  كه در كتب شيعه قُميّين روايـت شـده و آن دو ركعت است در وقـت چـاشت در هر ركعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره وَالشَّمْسِ بخواند و بعد از سلام نماز بخواند : لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَليِّ الْعَظيمِ هيچ جنبش و نيرويي نيست مگر به خداي برتر بزرگ پس دعا كند و بخواند: يا مُقيلَ العَثَراتِ اَقِلْني عَثْرَتي، يا مُجيبَ الـدَّعَـواتِ اَجِـبْ دَعْـوَتي، اي ناديده‏گير لغزشها لغزشم را ناديده‏گير،اي اجابت كننده دعاها،دعايم را اجابت كن، يـا سامِعَ الاَْصْواتِ اِسْمَعْ صَوْتي، وَارْحَمْني اي شنواي صداها،صدايم را بشنو،و به‏ من رحم كن، وَتَجاوَزْ عَنْ سَيِّئاتي وَما عِنْدي، يا ذَاالْجَلالِ وَالاْكْرامِ. و از بديهايم و آنچه نزد من است درگذر،اي صاحب بزرگي و بزرگواري. دوّم : خواندن اين دعا است كه شيخ در مصباح فرموده مستحبّ است خواندن آن : اَللَّـهُمَّ داحِيَ الْكَعْبَةِ، وَفـالِقَ الْحَـبَّةِ وَصارِفَ اللَّزْبَةِ، خدايا اي گستراننده كعبه،و شكافننده دانه،و برگيرنده سختي، وَكاشِفَ كُـلِّ كُـرْبَـة، اَسْئَلُكَ في هذَا الْيَوْمِ و برطرف كننده هر گرفتاري،از تو مي‏خواهم‏ در اين روز مِنْ اَيّامِكَ الَّتي اَعْظَمْتَ حَقَّها، وَاَقْدَمْتَ سَبْقَها، از روزهايت،كه حقّش را بزرگ گرداندي،و سبقتش را پيش انداختي، وَجَعَلْتَها عِنْدَ الْمُؤْمِنينَ وَديعَةً، وَاِلَيْكَ ذَريعَةً، و آن را نزد اهل ايمان امانت و و به سوي خود وسيله قرار دادي، وَبِرَحْمَتِكَ الْوَسيعَةِ، ان تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّد و به رحمت گسترده‏ات كه بر محمّد درود فرستي عَبْدِكَ الْمُنْتَجَبِ فِي الْميثاقِ الْقَريبِ يَوْمَ التَّلاقِ، آن بنده برگزيده‏ات‏ در پيمان نزديك،روز ديدار، فاتِقِ كُلِّ رَتْق، وَداع اِلي كُلِّ حَقّ، شكافنده هر امر بسته،و دعوت كننده به حق، وَعَلي اَهْلِ بَيْتِهِ الاَْطْهارِالْهُداةِ الْمَنارِ، 

“السلام علیک ایهاالشمس الشموس”

(23ذی القعده روز زیارت مخصوص) 

امروز23ذی القعده است،ماه ذي القعده ازآن جهت که ولادت امام رضا (ع) در آن رخ داده،ماه آن امام بزرگوار گفته شده که البته در اين ميان، روز 23 ذي القعده مورد سفارش ويژه است.

23 ذي القعده روز بسيار شريفي است، بنا بر روايتي روز شهادت امام رضا(ع) و روز زيارتي مخصوص امام رضا (ع) است و بر خواندن زيارت آن حضرت از راه دور و نزديک تاکيد شده است.

هرکجاي ايران پهناور که زندگي کني، وقتي دلت با ذکر «يا رضا» بلرزد، به سوي ارض اقدس مي‌ايستي و دست بر سينه خم مي‌شوي و کلامت را به ذکر زيباي (السلام عليک ياعلي بن موسي الرضا(ع) مزين مي‌سازي، تا قد خميده ات از تو تنديسي بسازد با ياد سلام برغريب طوس.

امام رضا (عليه السلام) فرمود:

مـومـن، مـومـن واقعى نيست، مگـر آن كه سه خصلت در او بـاشــد:

سنتـى از پـروردگـارش و سنتـى از پيـامبـرش و سنتـى از امـامـش .

اما سنت پروردگارش، پـوشاندن راز خود است. و سنت پيغمبرش، مدارا و نرم رفتارى با مردم است واما سنت امامـش، صبر كردن در زمان تنگدستـى و پريشان حالى است.(اصـول كـافـى، ج 3، ص 339)