یاس خوشبو ی عالم

شکرانه طاعت
بخوان! به شکرانه توحید. بخوان! به شکرانه این عید!

بخوان، به پاس سرافرازی‏ات در بندگی و خاکساری حضرت حق (جلّ جلاله)، بخوان:
اَللّهُمَّ اَهْلَ الْکِبرِیآءِ وَ الْعَظَمَةِ، وَ اَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ،…
الهی! ای عظمت بی‏‌پایان و ای دارنده هر دو جهان! ای ذات بی‏‌مثال سخاوت!

ای کمال بی‏زوال قدرت! ای بخشنده‏ترینی که معنای بخششی!

و ای آمرزنده‏‌ای که پدیدآورنده تقوایی!
أَسْئَلُکَ بِحَقِّ هذَا الْیَومِ الَّذی جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیدا؛
از تو می‏‌خواهیم به حق این روز مبارک، که برای دل‏‌های مؤمن، عید قرار داده‌‏ای:

درود و سپاسمان را نثار پیامبر عشق و رحمت، حضرت ختمی مرتبت،

مُحمّد صلی‏‌الله‏‌ علیه ‏‌ و‏‌آله‏‌ وسلم و اهل بیت طاهرینش علیه‌السلام نمایی!
الهی! در این روز مبارک، از تو می‏‌خواهیم که ما را در سایه امنیت چتر نورانیّت

محمد و آل محمد صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله‏ وسلم قرار دهی…!
الهی! از تو می‌‏خواهیم که به پاداش طاعتمان،

ما را از ترفندهای رنگارنگ اهریمن محفوظ بداری!
الهی! ما را عبادتی بیاموز که بتوانیم شکر نعمت‏‌هایت را پاس بداریم…
الهی! عبادت خاصّانت را به ما بیاموز؛ عبادتی که توأم با عشق توست، عشق!
الهی! به پاداش عبادتمان، به پاس روزه‏‌هایمان، ما را استقامت در راهی ببخش

که راه انبیا و اولیای توست!
ما را در راهی هدایت فرما که رضایت تو و پیام‏‌آور راستین تو در آن است…!
الهی! به بهروزی این عید که روز سرافرازی در امتحان تو بود،

توانایی‌‏مان بخش، تا بار دیگر از عهده امتحان تو برآییم!
الهی! به پاس یک ماه برخورداری از نعمت‏‌های «ویژه‌‏ات»

که مخصوص «ماه مبارک رمضان» است،

چشم ما را هرچه زودتر به نعمت نهایی حضرتت ،

ظهور حضرت موعود عجل‌الله‌فرجه روشن فرما!
الهی! یک ماه با میزبانی ویژه‏‌ات، امساک از گناه را به ما آموختی

و نگاه ناسوتی‏‌مان را روشن از انوار لاهوتی خویش کردی؛

در حالی که کم‏تر قدر چنین نعمتی را می‏‌دانیم!
رمضان سایه مهر از سر ما می‏‌گیرد…بال رأفت که فرو داشت، فرا می‏‌گیرد

چون نگیرد دلم از رفتن ماه شب قدر…که خدا سایه مهر از سر ما می‏‌گیرد

رمضان دار شفایی است که هر جان و دلی…داروی دردی از این دار شفا می‏‌گیرد

روزه با فطره، امان است و برات شب قدر…هر که شد در دو جهان کامروا می‏‌گیرد
و ما امروز، ماه مبارک رمضان را در حالی بدرقه می‏‌کنیم

که لب‏‌های خشکیده خود را با تسبیح نامت صفا داده‏‌ایم

و با امیدی بیشتر، قدم در راه زندگی نهاده‏‌ایم؛
امیدی که با پالودگی از گناه، چون بذری، در دل ریشه می‏‌کند

و در هوای رسیدن به غایت مراد خویش…!
الهی! ما را در ادامه این راه خطیر، راهنما باش

و از فریب اهریمن قسم خورده دورمان بدار!
الهی! چشممان را به جمال دلارای مهر موعود عجل‌الله‌فرجه،

در هم شکننده ظلمت و تاریکی، روشن کن، تا نماز عید را،

با ایشان و در فضای عطرآگین ولایت، به جای آوریم!

نمازی که آکنده از روح اجابت باشد؛ آکنده از قنوت‌‏های سبز آرزومندی!
الهی! هر روزمان را در سایه آقا امام زمان عجل‌الله‌فرجه عید بگردان! عید!….